Szynkę uzyskuje się z mięsa wieprzowego. Może występować z kością lub bez. Zazwyczaj mięso charakteryzuje różowy kolor o różnorodnym odcieniu. Można z niego wyrabiać wędliny, konserwy lub wędzonki. Aby posiadało określony smak i aromat, stosuje się przyprawy. Często też szynkę przygotowuje się w oparciu o cebulę, czosnek, goździki, kolendrę, liście bobkowe, pieprz i sól. Zapach szynki jest rozpoznawalny, musi być świeży. Często pojawiają się na niej elementy tłuszczowe. Zazwyczaj pochodzi z tylnej części półtuszy bez golonki i nogi; są to grube mięśnie. Najlepiej zdjąć cały tłuszcz, który przeszkadza w jedzeniu. Najpopularniejsze jest mięso ze świni i z dzika, ponieważ posiada wtedy najwięcej białka i najmniej tłustych elementów. Szynkę jada się zarówno do obiadu, podawaną w plastrach z sosem i przyprawami, jak i do kanapek. Wraz z kiełbasami stanowi najpopularniejszy rodzaj mięsa na polskim stole. Wytwarza się z niej również kotlety, które powinny być stosunkowo cienkie. Można ją dusić, smażyć lub gotować. Najczęściej spożywa się ją w postaci rolad, steków, brizoli czy zrazów. Ze względu na możliwość zepsucia, należy trzymać ją stale w lodówce. Jeżeli decydujemy się na zamrożenie mięsa, należy pamiętać, że można tego dokonać jedynie raz, inaczej mięso będzie niezdatne do spożycia. Aby zachować jak najdłużej świeżość, zazwyczaj pakuje się ją próżniowo. Dawniej, jeszcze 20 lat temu, szynki były towarem bardzo pożądanym, ale rzadkim w polskich sklepach. Obecnie można zakupić je wszędzie, od rzeźnika począwszy na supermarketach skończywszy.